46 lat Solidarności. Jesteśmy kontynuatorami tej historii.
17 września 1980 roku w Gdańsku przedstawiciele struktur związkowych powstających w całej Polsce podjęli decyzję o utworzeniu jednej, ogólnopolskiej organizacji – Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Dziś, 46 lat później, historia ta nie jest dla nas jedynie wspomnieniem. Jako NSZZ „Solidarność” Pracowników Centrali Polskiej Grupy Górniczej S.A. jesteśmy kontynuatorami organizacji, która narodziła się z potrzeby obrony godności, praw i podmiotowości pracowników.
Od protestów do ogólnopolskiego Związku
NSZZ „Solidarność” nie powstał przy biurkach urzędników ani na podstawie decyzji ówczesnych władz. Narodził się w zakładach pracy, wśród ludzi, którzy domagali się prawa do niezależnej reprezentacji, poszanowania godności człowieka i możliwości rzeczywistego wpływania na warunki swojej pracy i życia.
Wydarzenia sierpniowe 1980 roku oraz podpisane wówczas porozumienia otworzyły drogę do tworzenia niezależnych struktur związkowych w całym kraju.
17 września 1980 roku do Gdańska przyjechało około 300 delegatów reprezentujących różne regiony, zakłady pracy i środowiska. Byli wśród nich przedstawiciele Wybrzeża, Warszawy, Śląska, Dolnego Śląska, Szczecina oraz wielu innych części Polski.
Przed delegatami stała fundamentalna decyzja: czy tworzyć wiele oddzielnych organizacji, czy jeden silny związek zawodowy obejmujący cały kraj.
Wybrano jedność.
Podjęto decyzję o powołaniu:
Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.
Była to decyzja, która miała ogromne znaczenie dla dalszej historii Polski.
Siłą była solidarność
Nieprzypadkowo właśnie słowo „Solidarność” stało się nazwą organizacji.
Oznaczało ono coś więcej niż wspólne występowanie w sprawach pracowniczych. Wyrażało przekonanie, że człowiek nie powinien pozostawać sam wobec silniejszego pracodawcy, administracji czy państwa.
Solidarność oznaczała odpowiedzialność jednych za drugich.
Pracownik za pracownika.
Zakład za zakład.
Region za region.
Ta zasada pozwoliła stworzyć organizację, która bardzo szybko stała się jednym z największych ruchów społecznych w historii Polski.
22 września 1980 roku Krajowa Komisja Porozumiewawcza zatwierdziła statut Związku. Dwa dni później złożono wniosek o jego rejestrację, a 10 listopada 1980 roku NSZZ „Solidarność” został oficjalnie zarejestrowany.
Rozpoczął się nowy rozdział historii polskiego ruchu pracowniczego.
Historia, która zobowiązuje
Od tamtych wydarzeń minęło 46 lat.
Zmieniła się Polska. Zmieniły się przedsiębiorstwa, gospodarka, technologia i warunki pracy. Inne są również problemy, z którymi dzisiaj mierzą się pracownicy.
Jedno jednak się nie zmieniło.
Pracownicy nadal potrzebują silnej, niezależnej i rzeczywiście reprezentującej ich organizacji.
Dzisiaj nie musimy walczyć o samo prawo do istnienia niezależnych związków zawodowych. Musimy jednak każdego dnia zabiegać o odpowiednie wynagrodzenia, stabilne zatrudnienie, bezpieczeństwo pracy, uczciwe zasady awansowania, godne traktowanie pracowników oraz ich rzeczywisty udział w decyzjach dotyczących przyszłości zakładów pracy.
Właśnie tutaj historia Solidarności spotyka się z teraźniejszością.
Jesteśmy kontynuatorami tej samej organizacji
Dla naszej Komisji Zakładowej ta rocznica ma szczególne znaczenie.
NSZZ „Solidarność” Pracowników Centrali Polskiej Grupy Górniczej S.A. nie jest organizacją, która jedynie odwołuje się do historii Solidarności. Jesteśmy częścią tego samego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, powołanego 17 września 1980 roku.
Jesteśmy jego kontynuatorami.
Kontynuujemy działalność tych, którzy przed nami organizowali się po to, aby pracownik miał własny głos.
Oczywiście dzisiejsze metody działania są inne, bo inne są czasy. Dzisiaj korzystamy z negocjacji, porozumień, dialogu społecznego, prawa pracy i możliwości wynikających z demokratycznego państwa.
Ale cel pozostaje podobny:
pracownik nie może pozostać sam ze swoim problemem.
To właśnie dlatego zajmujemy się sprawami wynagrodzeń, warunków pracy, zmian organizacyjnych, bezpieczeństwa zatrudnienia, świadczeń socjalnych czy indywidualnymi problemami naszych członków.
Solidarność nie może być tylko nazwą umieszczoną na sztandarze.
Solidarność musi być działaniem.
Musimy przekazać tę historię dalej
Warto również pamiętać, że coraz więcej osób rozpoczynających dziś pracę zawodową zna wydarzenia 1980 roku jedynie z książek, filmów czy opowieści rodziców i dziadków.
Dlatego naszym obowiązkiem jest nie tylko pamiętać o przeszłości.
Musimy również pokazywać, że idea Solidarności nadal ma sens.
Nie chodzi o życie historią.
Chodzi o wyciąganie z niej wniosków.
Najważniejszy z nich jest bardzo prosty:
pojedynczy pracownik może mieć niewielką siłę przebicia, ale pracownicy działający razem mogą skutecznie bronić swoich praw i wpływać na swoją przyszłość.
Tak było w 1980 roku.
I ta zasada pozostaje aktualna również dzisiaj.
46 lat później – Solidarność trwa
17 września 1980 roku podjęto decyzję o stworzeniu jednej ogólnopolskiej Solidarności.
Dzisiaj odpowiedzialność za jej dalszą historię spoczywa także na nas.
Na każdym członku Związku.
Na każdym przedstawicielu organizacji zakładowej.
Na każdym pracowniku, który uważa, że warto działać wspólnie.
Jesteśmy spadkobiercami i kontynuatorami Solidarności stworzonej przez pokolenie 1980 roku.
Ale Solidarność nie może być wyłącznie dziedzictwem przeszłości.
Musi być również odpowiedzią na problemy współczesnych pracowników i zobowiązaniem wobec tych, którzy przyjdą po nas.
Bo zmieniają się czasy, przedsiębiorstwa i ludzie.
Ale potrzeba solidarności między pracownikami pozostaje.
Marek Szczepanik
Przewodniczący
Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”
Pracowników Centrali Polskiej Grupy Górniczej S.A.
Autor: NSZZ "Solidarność" | Logo NSZZ "Solidarność"
Benefity: Warto być członkiem związku
+ 48 32 757 23 35
Adres: Polska Grupa Górnicza
40-039 Katowice ul. Powstańców 28