37 lat temu powtórnie zalegalizowano
NSZZ „Solidarność”.
Delegalizacja
Po wprowadzeniu stanu wojennego Sejm PRL 8 października 1982 roku przyjął ustawę
o związkach zawodowych, delegalizując wszystkie istniejące organizacje, na czele z NSZZ "Solidarność". Wywołało to falę protestów w całym kraju.
Sejm PRL, przy 12 głosach przeciwnych i 10 wstrzymujących się, uchwalił "Ustawę
o związkach zawodowych i organizacjach rolników". W świetle ustawy wszystkie związki zawodowe, istniejące przed 13 grudnia 1981 r., w tym NSZZ "Solidarność", rozwiązano.
W nowej ustawie znalazło się wiele zapisów, które teoretycznie stwarzały warunki
do powołania związków zawodowych - na terenie zakładu pracy. Art. 2. punkt 1 zawierał zapis: "Związki zawodowe są niezależne od organów administracji państwowej
i gospodarczej" lub art. 6. punkt 1: "Związki zawodowe reprezentują i bronią praw
i interesów pracowników w zakresie warunków pracy i płac oraz warunków socjalno-bytowych i kulturalnych". Artykuły zapisane w ustawie pozostawały pustymi słowami.
Decyzja o rozwiązaniu Solidarności wywołała falę protestów, szczególnie 13 października 1982 r. Do starć z ZOMO doszło m.in. w Gdańsku, gdzie aresztowano 270 osób, a także
we Wrocławiu i w Nowej Hucie w Krakowie.
Siedem lat w podziemiu
Solidarność jednak nie zniknęła. Przez następne siedem lat rozwijała podziemne struktury, bardzo prężnie działające w okresie stanu wojennego. Po jego zniesieniu kontynuowano działalność opozycyjną, a Solidarność przetrwała w podziemiu do 1989 roku.
17 kwietnia 1989 r. Sąd Wojewódzki w Warszawie ponownie zalegalizował Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność".
MASZ.
Źródło: Tysol.pl | Autor: M. Żegliński | Licencja: Licencja Tysol | Demonstracja Solidarności
Benefity: Warto być członkiem związku
+ 48 32 757 23 35
Adres: Polska Grupa Górnicza
40-039 Katowice ul. Powstańców 28